EHLIBEYTashiqleri

İMAM ƏLİ(Ə) HAQQINDA BƏZİ QURAN AYƏLƏRİ.

elshan — Wed, 05 Aug 2009 08:44:16 GMT

İMAM ƏLİ(Ə) HAQQINDA BƏZİ QURAN AYƏLƏRİ.

Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim.
Aləmlərin Pərvərdigarına həmd,peyğəmbərlər ağası Məhəmməd(s) və möminlər əmiri Əli(ə) və onların pak övladına(ə) salavat və salam olsun.
Əli ibn Əbutalib(ə) haqqında yazmaq asan olduğu qədər də çətindir.Adətən,bir insanı vəsf etmək istədikdə,onu digər bir kimsə,yaxud nəsə ilə müqayisə etməyə çalışırlar.Zəmanə anasının hələ bu günə kimi bənzərini dünyaya gətirmədiyi Həzrət Əli(ə) barədə Qurani-Kərimdə 360-a yaxın ayə nazil olub.Bu ayələrdən bəzilərini aşağıda qeyd edirik:

1. “Budur,onda heç bir şübhə olmayan və təqvalıları hidayət edən kitab”.(Bəqərə,2)
Ayədəki “təqvalılar” Həzrət Əliyə(ə) işarədir.

2. “Onlar Rəbbləri tərəfindən hidayət olunub,səadətə çatanlardırlar”.(Bəqərə,5)
Ayədəki “səadətə çatanlar” Həzrət Əliyə(ə) və o cənabın şiələrinə işarədir.

3. “Gecə və gündüz,gizlin və aşkarda öz mallarını sərf edənlərin müzdü Rəbblərinin yanındadır”.(Bəqərə,274)
“Gecə və gündüz,gizli və aşkar sərf edənlər” Əliyə(ə) işarədir.

4. “Bilikli olduqdan sonra səninlə mübahisə edənlərə de ki: “Gəlin,uşaqlarımızı və uşaqlarınızı,qadınlarımızı və qadınlarınızı,biz özümüzü,siz də özünüzü çağıraq.Sonra dua edib yalvaraq və Allahın lənəti yalançılara olsun”.(Ali-İmran,61)
Ayədəki “uşaqlarımız” Həsəneynə(İmam Həsən(ə) və İmam Hüseyn(ə)), “qadılarımız” Fatimeyi-Zəhraya,”özümüz” isə Əliyə(ə) işarədir.

5. “Sizin dostunuz ancaq Allah,onun elçisi və namaz bərpa edən və rüku halında infaq edən möminlərdir”.(Maidə,55)
Ayədəki “namaz bərpa edən və rüku halında infaq edən möminlər” Əliyə(ə) işarədir.

6. “Əmniyyət iman gətirənlər və imanlarını şirkə qatmayanlar üçündür və bunlar hidayət olunmuşlardır”.(Ənam,82)
Ayədəki “İman gətirənlər və imanlarını şirkə qatmayanlar və hidayət olunmuşlar” Əliyə(ə) işarədir.

7. “Əgər səni aldatmaq istəsələr,sənin üçün Allah kifayətdir.Səni öz yardımı və möminlərin yardımı ilə dəstəkləyən Odur”.(Ənfal,62)
Ayədə Allahın “öz yardımı və möminlərin yardımı ilə dəstəkləyən”ə işarə olunan şəxs Əlidir(ə).
8. “Ey peyğəmbər,Allah və sənə tabe olan möminlər sənin üçün bəsdir”.(Ənfal,64)
Ayədə “sənə tabe olan möminlər” Əliyə(ə) işarədir.

9. “Böyük həcc günündə Allah və peyğəmbərin tərəfindən Allahla və peyğəmbərin müşriklərdən usandıqları insanlara elan olunur...”(Tövbə,3)
Ayənin hökmünü Məkkədə elan edən Əli(ə) idi.

10. “...Sən ancaq saqındıransan və hər bir tayfanın yol göstərəni var”.(Rəd,7)
Ayədəki “hər bir tayfanın yol göstərəni” Əliyə(ə) işarədir.

11. “...De ki: Mənimlə sizin aranızda Allah və kitabı bilən üçün şəhadət kifayətdir”.(Rəd,43)
Ayədəki “kitabı bilən” Əliyə(ə) işarədir.

12. “Söylə: “Haqq gəldi və batil məhv oldu.Doğrudan ki,batil məhv olandır”.(İsra,81)
Ayədə Kəbədəki bütləri Əlinin(ə) Peyğəmbərlə(s) birlikdə sındırmalarına işarə olunur.

13. “Bu sözdə könül sahiblərinə və görüb qulaq asana öyüd var”.(Qaf,37)
Ayədəki “könül sahibləri və görüb qulaq asan” Əliyə(ə) işarədir.

14. “Lakin səadət əhli,səadət əhlinin halı necədir?”(Vaqiə,27)
Ayədəki “səadət əhli” Əliyə(ə) işarədir.

15. “Allaha və Peyğəmbərinə iman gətirənlət doğru danışan siddiqlərdirlər...”(Hədid,19)
Ayədəki “doğru danışan siddiqlər” Əliyə(ə) işarədir.

16. “Təqvalılar üçün qurtuluş və səadət yeri var”. (Nəba,31)
Ayədəki “təqvalılar üçün qurtuluş və səadət yeri” Əliyə(ə) işarədir.

17. “İman gətirənlər və yaxşı işlər görənlər yaranmışları ən yaxşısıdır”.(Bəyyinə,7)
Ayədə Əli(ə) şiələrinə işarə olunur.

18. “Ancaq iman gətirənlər, yaxşı işlər görənlər,bir-birinə haqqı tapşıranlar və bir-birniə dözümü tapşıranlardan başqa”.( Əsr,3)
Ayədəki “iman gətirənlər, yaxşı işlər görənlər , bir-birinə haqqı tapşıranlar və bir-birlərinə dözümü tapşıranlar” Əliyə(ə) işarədir.

CÜMƏ GÜNÜ İMAM ZAMANA (ƏC.) MƏXSUSDUR

elshan — Wed, 05 Aug 2009 08:39:30 GMT

HƏMİN GÜNDƏ O HƏZRƏTİ BELƏ ZİYARƏT EDİRİK:
Əs-səlamu ələykə ya huccətəllahi fi ərzih. Əs-səlamu ələykə ya əynəllahi fi xəlqih. Əs-səlamu ələykə ya nurəllahilləzi yəhtədi bihil-muhtədunə və yufərrəcu bihi ənil-mu`minin. Əs-səlamu ələykə əyyuhəl-muhəzzəbul-xaif. Əs-səlamu ələykə əyyuhəl-vəliyyun-nasih. Əs-səlamu ələykə ya səfinətən-nəcah. Əs-səlamu ələykə ya əynəl-həyah. Əs-səlamu ələykə səlləllahu ələykə və əla ali bəytikət-təyyibinət-tahirin. Əs-səlamu ələykə əccələllahu ləkə ma vəədəkə minən-nəsri və zuhuril-əmr. Əs-səlamu ələykə ya movlayə, ənə movlakə arifun bi ulakə və uxrak, ətəqərrəbu iləllahi təala bikə və biali bəytik, və əntəziru zuhurəkə və zuhurəl-həqqi əla yədəyk, və əs`əlullahə ən yusəlliyə əla Muhəmmədin və Ali-Muhəmməd, və ən yəc`ələni minəl-muntəzirinə ləkə vət-tabiinə vən-nasirinə ləkə əla ə`daik, vəl-mustəşhədinə bəynə yədəykə fi cumləti ovliyaik, ya movlayə ya Sahibəz-zəman, sələvatullahi ələykə və əla ali bəytik, haza yovmul-cumuəti və huvə yovmukəl-mutəvəqqəu fihi zuhurukə vəl-fərəcu fihi lil-mu`mininə əla yədəykə və qətlul-kafirinə bi səyfik, və ənə ya movlayə fihi zəyfukə və carukə və əntə ya movlayə kərimun min ovladil-kiram, və mə`murun bizziyafəti vəl-icarəh, fəəzifni və əcirni sələvatullahi ələykə və əla əhli bəytikət-tahirin.

İMAM ZAMANA (Ə) İSTİĞASƏ
Seyyid Əlixan "Kəlimut-təyyib" kitabında yazıb ki, aşağıdakı dua İmam Zamandan (ə) kömək istəmək üçün oxunur.

Deməli, hər yerdə olsan, iki rəkət namaz qıl, “Həmd”dən sonra hansı surəni istəsən oxu, sonra səmanın altında (açıq havada) üzü qibləyə dayanıb oxu:

Səlamullahil-kamilut-tammuş-şamilul-amm, və sələvatuhud-daimətu və bərəkatuhul-qaimətut-tammətu əla huccətillahi və vəliyyihi fi ərzihi və biladih, və xəlifətihi əla xəlqihi və ibadih, və sulalətin-nubuvvəti və bəqiyyətil-itrəti vəs-səfvəh, Sahibiz-zəmani və muzhiril-imani və muləqqini əhkamil-Qur`an, və mutəhhiril-ərzi və naşiril-ədli fit-tuli vəl-ərz, vəl-huccətil-Qaimil-Məhdiyyil-imamil-muntəzəril-mərziyy, vəbnil-əimmətit-tahirinəl-vəsiyyibnil-ovsiyail-mərziyyinəl-hadil-mə`sumibnil-əimmətil-hudatil-mə`sumin. Əs-səlamu ələykə ya muizzəl-mu`mininəl-mustəz`əfin, əs-səlamu ələykə ya muzilləl-kafirinəl-mutəkəbbirinəz-zalimin, əs-səlamu ələykə ya Movlayə, ya Sahibəz-zəman, əs-səlamu ələykə yəbnə Rəsulillah, əs-səlamu ələykə yəbnə Əmiril-mu`minin, əs-səlamu ələykə yəbnə Fatimətəz-Zəhra, səyyidəti nisail-aləmin, əs-səlamu ələykə yəbnəl-əimmətil-hucəcil-mə`sumin, vəl-imami ələl-xəlqi əcməin, əs-səlamu ələykə ya movlayə səlamə muxlisin ləkə fil-vilayəh, əşhədu ənnəkəl-imamul-məhdiyyu qovlən və fi`la, və əntəl-ləzi təmləul-ərzə qistən və ədlən bə`dəma muliət zulmən və covra, fəəccələllahu fərəcəkə və səhhələ məxrəcək, və qərrəbə zəmanəkə və kəssərə ənsarəkə və ə`vanək, və əncəzə ləkə ma vəədək, fəhuvə əsdəqul-qailinə: "Və nuridu ən nəmunnə ələl-ləzinəstuz`ifu fil-ərzi və nəc`ələhum əimmətən və nəc`ələhumul-varisin" ya Movlayə ya Sahibəz-zəman, yəbnə Rəsulillah, hacəti kəza və kəza (kəza və kəza kəlmələrinin yerinə öz hacətlərini sadalayıb sonra de:) fəşfə` li fi nəcahiha fəqəd təvəccəhtu iləykə bihacəti liilmi ənnə ləkə indəllahi şəfaətən məqbuləh, və məqamən məhmuda, fəbihəqqi mənixtəssəkum biəmrihi vərtəzakum lisirrih, və bişşə`nil-ləzi ləkum indəllahi bəynəkum və bəynəh, səlillahə təala fi nucəhi təlibəti və icabəti də`vəti və kəşfi kurbəti.

ƏHD DUASI
İmam Sadiq (ə) buyurub ki, hər kəs bu duanı 40 sübh oxusa, İmam Zamanın köməkçilərindən olar. Əgər o həzrətin zühurundan qabaq ölsə, həzrət zühur edən vaxt Allah-taala onu qəbirdən dirildər ki, onun hüzurunda olsun. Allah-taala bu duanın hər kəlməsini oxuyan şəxsə min savab yazar, min günahını bağışlayar.

Bismillahir-rəhmanir-rəhim
Əllahummə Rəbbən-nuril-əzim, və Rəbbəl-kursiyyir-rəfi`, və Rəbbəl-bəhril-məscur, və munzilət-tovrati vəl-incili vəz-zəbur, və Rəbbəz-zilli vəl-hərur, və munziləl-Qur`anil-əzim, və Rəbbəl-məlaikətil-muqərrəbin, vəl-ənbiyai vəl-mursəlin. Allahummə inni əs`əlukə bivəchikəl-kərim, və binuri vəchikəl-munir, və mulkikəl-qədim, ya Həyyu ya Qəyyum, əs`əlukə bismikəl-ləzi əşrəqət bihis-səmavatu vəl-ərəzun, və bismikəl-ləzi yəsləhu bihil-əvvəlunə vəl-axirun, ya həyyən qəblə kulli həyy, və ya həyyən bə`də kulli həyy, və ya həyyən hinə la həyy, ya muhyiyəl-movta və mumitəl-əhya, ya həyyu la ilahə illa ənt. Allahummə bəlliğ movlanəl-imaməl-Hadiyəl-Məhdiyyəl-Qaimə bi əmrik, sələvatullahi ələyhi və əla abaihit-tahirin, ən cəmiil-mu`mininə vəl-mu`minat, fi məşariqil-ərzi və məğaribiha, səhliha və cəbəliha və bərriha və bəhriha və ənni və ən validəyyə minəs-sələvati zinətə ərşillah, və midadə kəlimatihi və ma əhsahu ilmuh, və əhatə bihi kitabuh. Allahummə inni ucəddidu ləhu fi səbihəti yovmi haza və ma iştu min əyyami əhdən və əqdən və bəy`ətən ləhu fi unuqi, la əhulu ənha və la əzulu əbəda. Allahumməcə`lni min ənsarihi və ə`vanih, vəz-zabbinə ənhu vəl-musariinə iləyhi fi qəzai həvaicih, vəl-mumtəsilinə li əvamirih, vəl-muhaminə ənh, vəs-sabiqinə ila iradətih, vəl-mustəşhədinə bəynə yədəyh. Allahummə in halə bəyni və bəynəhul-movtul-ləzi cəəltəhu əla ibadikə hətmən məqziyya, fəəxricni min qəbri mu`təzirən kəfəni, şahirən səyfi, mucərridən qənati, muləbbiyən də`vətəd-dai` fil-haziri vəl-badi. Əllahummə ərinit-təl`ətər-rəşidətə vəl-ğurrətəl-həmidəh, vəkhul naziri bi nəzrətin minni iləyh, və əccil fərəcəhu və səhhil məxrəcəh, və ovsi` mənhəcəhu vəsluk bi məhəccətəh, və ənfiz əmrəhu vəşdud əzrəh, və`murillahummə bihi biladəkə və əhyi bihi ibadək, fə innəkə qultə və qovlukəl-həqq: "zəhərəl-fəsadu fil-bərri vəl-bəhri bima kəsəbət əydin-nas" fəəzhirillahummə ləna vəliyyəkə vəbnə binti Nəbiyyik, əl-musəmma bismi Rəsulikə hətta la yəzfərə bişəy`in minəl-batili illa məzzəqəhu və yuhiqqəl-həqqə və yuhəqqiqəh, vəc`əlhullahummə məfzəən liməzlumi ibadik, və nasirən limən la yəcidu ləhu nasirən ğəyrək, və mucəddidən lima uttilə min əhkami kitabik, və muşəyyidən lima vərədə min ə`lami dinikə və sunəni Nəbiyyik, səlləllahu ələyhi və alih, vəc`əlhullahummə mimmən həssəntəhu min bə`sil-mu`tədin. Əllahummə və surrə Nəbiyyəkə Muhəmmədən səlləllahu ələyhi və alih, bi ru`yətihi və mən təbiəhu əla də`vətih, vərhəmistikanətəna bə`dəh. Əllahumməkşif hazihil-ğummətə ən hazihil-umməti bi huzurih, və əccil ləna zuhurəh, "innəhum yərovnəhu bəidən və nərahu qəriba", birəhmətikə ya ərhəmər-rahimin. (Sonra 3 dəfə əlini sağ buduna vurub hər dəfəsində bu sözləri de:) Əl-əcəl, əl-əcəl, ya movlayə, ya Sahibəz-zəman. Əl-əcəl, əl-əcəl ya movlayə, ya Sahibəzzaman, Əl-əcəl, əl-əcəl ya movlayə, ya Sahibəzzaman"

TƏRCÜMƏSI
İlahi, ey əzəmətli nurun Rəbbi, ey uca kürsünün Rəbbi, ey təlatümlü dəryanın Rəbbi, ey Tövratı, Incili və Zəburu nazil edən, ey sərin kölgəliyin və yandırıcı küləyin Rəbbi, ey əzəmətli Qur`anı nazil edən, ey müqərrəb mələklərin, mürsəllərin və Peyğəmbərlərin Rəbbi! İlahi, Səndən istəyir və Səni and verirəm Öz kəramətli vəchinə, Öz nurlu vəchinin nuruna, əzəli mülkünə (səltənətinə), ey Həyy, ey Qəyyum. Səni and verirəm o adına ki, asimanlar və yerlər onun səbəbi ilə işıqlanmışdıræ and verirəm o adına ki, onun səbəbi ilə əvvəldəkilər və axırdakılar islah olar. Ey hər bir diridən öncə diri olan, ey hər bir diridən sonra diri qalan, ey heç bir diri olmayan vaxt diri olan, ey ölüləri dirildən, ey diriləri öldürən, ey diri, ey o kəs ki, Səndən başqa bir tanrı yoxdur. İlahi, mövlamıza, bizi hidayət edən, özü də hidayət olunmuş, Sənin əmrinlə (haqq-ədalətin) bərqərar olması üçün qiyam edən imama, (Sənin salavatın ona və onun mə`sum ata-babalarına olsun!) yer üzünün şərq və qərbində, səhra və dağlarında, quruda və dənizində olan bütün mö`min kişi və qadınlar tərəfindən Allah ərşinin vəzni, kəlmələrinin qədəri, elmini saydığı kitabının əhatə etdiyi qədər salavat göndər. İlahi, bu günün sübhündə, yaşadığım günlərdə onunla bağladığım əhdi, boynumda olan bey`ətini təzələyirəm və heç vaxt o bey`ətdən əl çəkmərəm. İlahi, məni o Həzrətin köməkçilərindən, onu müdafiə edənlərdən, ona lazım olan köməklərə tələsənlərdən, əmrlərini yerinə yetirənlərdən, onu himayə edənlərdən, onun istəklərinə doğru öndə olanlardan və onun gözü önündə şəhid olanlardan qərar ver. İlahi, əgər ölüm hökmü – bəndələrin üçün labüd və qaçılmaz qərar verdiyin hökm – mənimlə o Həzrətin arasında ayrılıq salsa, məni (imamın zühurunda) kəfən geydiyim, qılıncımı siyirib nizəmi ələ aldığım, kənd və şəhərlərdə (qiyama) də`vət edən carçının də`vətinə ləbbeyk ("qəbul etdim") deyən halda qəbirimdən çıxart. İlahi, rəşid (parlaq) sima (haqq və düz yola hidayət edən) nuru, bəyənilmiş gözəl alnı mənə göstər, ona nəzər etməklə gözümə şəfa ver! Onun fərəcini sür`ətləndir, zühurunu asanlaşdır, yolunu genişləndir, məni onun yolu ilə apar, əmrini nüfuzlu et, arxasını möhkəmlət. İlahi, onun səbəbi ilə bizim ölkələri abadlaşdırıb bəndələrinin (mə`nəviyyatını) dirilt. Çünki Sən buyurmusan və Sözün də haqqdır: "Fəsad quruda və dəryada, camaatın kəsb etdikləri pis əməllərə görə zahir oldu." İlahi, bizim üçün Öz vəlini – Sənin Rəsulunun adı ilə eyni adda olan, Rəsulunun qızının oğlunu zahir et ki, batildən bir şey qalmasın və Həzrət onu tar-mar etsin, haqqı bərqərar edib möhkəmlətsin. İlahi, onu məzlum bəndələrin üçün sığınacaq, Səndən başqa bir köməkçi tapmayanlar üçün bir köməkçi, Kitabının icra olunmayan qanunlarını yeniləşdirən, Sənin dininin, Rəsulunun sünnələrindən gəlib çatan hökmlərini dirçəldən qərar ver. İlahi, onu, zalimlərin törədə biləcəyi təhlükələrdən amanda saxla. İlahi, onun görünməsi və ona də`vətində tabe olanların vasitəsilə Öz Peyğəmbərin Məhəmmədi sevindir, ondan sonra bizim çarəsizliyimizə rəhm et! Onun zühur edib hazır olması ilə bu ümmətin müşkül və giriftarçılıqlarını aradan qaldır, bizim üçün onun zühurunu tezləşdir. "Həqiqətən onlar bunu (zühuru) uzaq, biz isə yaxın görürük." Səni and verirəm Öz rəhmətinə, ey rəhm edənlərin ən rəhimlisi! Tələs, tələs, ey Mövlam, ey Sahibəzzaman!

HEZRET IMAM ZAMAN (E) ANASI HAQQINDA

elshan — Wed, 05 Aug 2009 08:37:02 GMT

İMAMIN ANASI

Hezretin anası haqqında müxtelif revayetler neql olunmuşdur. Mes’udinin bildirdiyine göre, imamın anası Nercis adlı bir keniz olmuşdur. Şehidin nezerince hemin xanım Zeyd Eleviyyenin Meryem adlı qızı olmuşdur. Şeyx Tusi ise bele bildirir ki, İmamın anasının adı Reyhane olmuşdur, amma onu Nercis de adlandırmışlar. Şeyx Müfid ise bu xanımın adının Nercis olduğunu zikr edir. İmam Hesen Esgerinin bibisi de Nercis adı üzerinde dayanmışdır. Be’zi alimlerin fikrince, hemin xanımın adı hem Nercis, hem de başqa adlar ola biler. (Şeyx Tusinin ehtimal etdiyi Seyqel adı istisna olunur.) Bu adların hemin xanımın imam Cavadın (e) qızı Hekime terefinden verilmesi ehtimal edilir. Hemin dövrün adamları kenizleri müxtelif adlarla çağırardılar. Nercis, Reyhane, Süsengül adlarıdır. Seduq neql etdiyi revayetle bu ehtimalı daha da güclendirir. O, Ğiyasa istinad ederek bildirir ki, imam Hesen Esgerinin canişini cüme günü dünyaya geldi; Hezretin anasının adı Reyhane idi, amma onu Nercis, Süsen, Seyqel de çağırardılar. Hamilelik dövründe nurlu olduğu üçün ona Seyqel adını vermişdiler. Seyyid Mehemmed Sedr de öz kitabında hezretin anasının adları haqqında etraflı tehlil aparır.
On ikinci imamın anasının milliyyeti haqqında da müxtelif fikirler var. Seduq bir revayete esasen onun Rum qeyserinin oğlu Ye’şunun qızı Melike olduğunu bildirir. Onu da qeyd edir ki, xanımın anası hezret Mesihin hevarilerinden biri olan Şem’unun neslindendir. Onun fikrince, xanım esir götürülmüş ve imam Hadinin gönderildiyi adam Bağdad qul alverçilerinden alınmışdır.
Kuleyni deyir: «İmamın anası Sudanın şimal eyaletlerinden olan Nobedendir».
No’mani ve Seduq diger bir revayet neql edirler. Onların nezerince, imamın anası qara bir keniz olmuşdur. Be’zi alimler şeyx Tusinin neql etdiyi revayeti esas götürürler. Onun fikrince hemin xanım imamın bacılarından birinin (Hekime) evinde böyümüşdür.
En esası odur ki, bu xanım öz ezemeti ile esrin imamının anası olmaq leyaqetini qazanmışdır. İmam Hesen Esgerinin bibisi Hekime onu yüksek qiymetlendirerek, özünü bu xanıma xidmetçi bilmişdir. Hezret Peyğember (s), Emirel-mö’minin (e) bu xanımı öz ailelerinin leyaqetli xanımlarından saymışlar.
On ikinci imamın doğumu haqqında imam Hesen Esgerinin bibisi Hekimenin verdiyi me’lumatlar daha deqiqdir. Hekime xanımın neql etdiyi revayet hicri 345-ci ilde dünyasını deyişmiş Mes’udi terefinden e’tibarlı sayılmışdır. Şeyx Seduq imam Cavadın qızı Hekimenin dilinden bele neql edir:
«Ebu Mehemmed Hesen ibn Eli adam gönderib meni öz yanına çağırdı ve dedi: «Ey bibi, bu axşam bizimle iftar et. Çünki şe’banın on beşidir ve bu gece Allah-teala öz höccetini yer üzünde zahir edecekdir». Ondan soruşdum: «Anası kimdir?» Buyurdu: «Nercis». Soruşdum: «Canım sene feda olsun! Axı men onda hamilelik elameti görmemişem». Buyurdu: «Ne dedimse, o da olacaq». Otağa daxil olub salam verdim. Nercis yaxınlaşıb ayaqqabılarımı ayağımdan çıxardı ve mene dedi: «Menim xanımım, necesiniz?» Ona dedim: «Sen menim ve menim ailemin xanımısan». Amma o bu sözlere e’tiraz etdi. Dedim: «Qızım! Bu gece Allah-teala sene ele bir oğul eta edecek ki, dünya ve axiretin mövlası, ağası olacaq». Utandığından çöhresine qızartı çökdü. Meğrib namazını qıldıqdan sonra iftar etdim ve yatdım. Gece yarı yuxudan durdum ki, işa namazını qılım. Men namaz qılanda Nercis yatmışdı. Onda heç bir hamilelik elameti görünmürdü. Sonra oturub nafile namazı qıldım. Yatağıma uzandım, amma çox keçmemiş yeniden qalxdım. Nercis hele de yuxuda idi. Nehayet, ayağa qalxdı, nafile namazı qılıb yeniden yerine uzandı.
Hekime sözlerine bele davam edir: «Otaqdan bayıra çıxdım, fecr tülusunu (günün ağartısını) görüm. O hele de yatdığından imam Hesen Esgerinin (e) intizarı meni şübheye saldı. Ele hemin anda imamın sesi eşidildi: «Ey bibi! Teles vaxt çatmışdır». Men oturub Qur’anın «Secde» ve «Yasin» surelerini oxudum. Bu vaxt Nercis yerinden qalxdı. Men ona yaxınlaşıb dedim: «Allahın salamı olsun sene, bir şey hiss edirsenmi?» O cavab verdi: «Ey bibi, beli». Sonra ona dedim: «Özünü ele al ve aram ol». Bu vaxt yuxu mene qalib geldi ve mürgüledim. Bir az sonra intizarında olduğumuz mövlamın sesi meni yuxudan oyatdı. Örtüyü üstünden qaldırdıqda onu secde veziyyetinde gördüm. Onu qucağıma aldım, körpe pak ve temiz idi».
Ebu Mehemmed meni sesledi ve dedi: «Ey bibi! Oğlumu menim yanıma getir». Onun emrine itaet etdim. İmam Hesen Esgeri (e) dilini körpenin ağzına qoyub astaca ellerini onun gözlerine, qulaqlarına ve dizlerine çekdi. Sonra dedi: «Ey oğlum, danış». Uşaq dil açıb danışdı ve imamın cavabında dedi: «Şehadet verirem ki, bir Allahdan başqa me’bud yoxdur. O birdir, şeriksiz ve oxşarsızdır. Şehadet verirem ki, Mehemmed (s) Allahın resuludur». Sonra Emirel-mö’minine (e) ve imamlara ardıcıllıqla salam verdi, atasının adına çatdıqda dayandı.
Ebu Mehemmed dedi: «Ey bibi, onu anasının yanına apar ki, ona salam desin, sonra ise yanıma qaytar». İmamın dediyi kimi etdim ve körpeni yeniden qaytarıb evvelki yerine qoydum. İmam Hesen Esgeri (e) mene buyurdu: «Ey bibi! Yeddi gün onun görüşüne gel». Növbeti gün Ebu Mehemmede salam vermek üçün geldim. Perdeni qaldırdıqda mövlamı yerinde görmedim. İmamdan soruşdum: «Canım sene feda olsun! Mövlam haradadır?» Hezret buyurdu: «Bibi, onu Musanın anası öz övladını tapşırdığı kese tapşırdım».
Hekime deyir: «Yeddinci gün geldim, imama salam verib oturdum. Ebu Mehemmed buyurdu: «Oğlumu menim yanıma getir». Körpeni beleyib imamın yanına getirdim. İmam doğum günü etdiyi hereketleri tekrarladı ve körpe hemin gün dediklerini yeniden dedi. Sonra ise bu ayeni oxudu: «Bismillahir-Rehmanir-Rehim. Biz yer üzünün müstez’eflerine (zeif düşmüşlerine) minnet qoyub, onları xalqa rehber ve yer üzünün varisleri etmek, yer üzünde onlara qüdret vermek, Fir’ona, Hamana ve onların qoşunlarına qorxduqları şeyi göstermek istedik». .

SON QURTARICI MEHDİNİN ÖZLÜYÜ

elshan — Wed, 05 Aug 2009 08:27:07 GMT

→Mən Adəmdən (ə) ardıcıl, Nuhdan (ə) azuqə, İbrahimdən (ə) seçilmiş, Məhəmməddən (ə) xülasəyəm.

Əbu Həmzə deyir: İmam Sadiqin (ə) qarşısına gedib, dedim:
- Əmr sahibi (İmam Mehdi) sizsinizmi?
- İmam Sadiq (ə)
- Xeyr-deyə buyurdu.
- O, sizin oğlunuzdur?
İmam Sadiq (ə) yenə:
- Xeyr-deyə cavab verdi.
- O, sizin oğlunuzun oğludur?
- İmam Sadiq (ə) bu dəfə də:
- Xeyr-deyə cavab verdi.
- O, kimdir?
İmam Sadiq (ə)
-O, zülmlə dolmuş yer üzünü ədalətlə dolduracaq kəsdir. O, imam olmayan dönəmdə gələcək, necə ki, Allahın Elçisi (s) peyğəmbər olmayan dönəmdə gəldi.
İslam peyğəmbəri həzrət Məhəmməd (s) buyurmuşdur:
"Mənim oğullarımdan olan Mehdi (əc.) qırx yaşlı bir kəs üzündədir. Üzü parlaq ulduz kimi parlayır və sağ yanağında qara xalı vardır"
Hədislərə görə, Həzrət Mehdi (əc.) çoxlu ad və adlıqlara malikdir. O cümlədən, Məhəmməd, Mehdi, Qaim, Müntəzər, Vəliyyuləmr, Höccət, Xələfi-saleh, Seyyid, Bəqiyətullah, Müntəqim, Əbul Qasim və başqaları.
Bu adların hər biri onun bir özlüyünə işarədir.
→O, (doğruya) yönəlmişdir (Mehdi). Çünki O, açıq və gizli haqq-ədalətə yönəlmişdir. Allah onu gizli tərəqqi, islahat planı və sirləri ilə agah edir.
→O, qiyamçıdır (Qaim). Çünki O, insan tarixində ən böyük bir qiyam qaldıracaq. Elə bir qiyam ki, başdan-başa haqq- ədalət və Allahçılıqdan ibarətdir.
→O, Müntəzərdir (intizarı çəkilən). Çünki bütün insanlar onun zühurunun intizarındadırlar ki, yer üzünü hər cür zülm və haqsızlıqdan təmizləmək üçün inqilab etsin.
→O, vəliyyuləmrdir (Sahibul-əmr). Çünki elə bir həqiqi imamdır ki, Qadın surəsinin 59-cu ayəsinə əsasən, <→O, höccətdir. Çünki Bütün dünya əhalisinin Allah üçün höccətidir. Allah onun vasitəsi ilə höccəti bütün dünya əhalisinə tamamlayacaq, insanlara bəhanə yeri qoymayacaqdır.
→O, Xələfi-saleh və başçıdır. Ondan ki, İslam peyğəmbərinin və imamların ideyasını ardınca gedir. O, bu ideyanı layiqincə açıq edir, kamil başçılıq, izzətlə hər yerdə görünür, parlayır.
→O, Bəqiyətullahdır (Allahın ehtiyatda saxladığı). Çünki O, Allah peyğəmbərinin və oğullarının sonuncu ardıcılıdır. O, xalis-həqiqi İslam və Quran dirçəlişi üçün əbədi azuqə və əsarət zəncirlərindən özgürlük sərmayəsidir. O, Allahın göstərişini dinləyəndir. O, bütün yerlərdə Allah adını açıq edərək, şeytanların bütün planlarını məhv edir.
→O, Müntəqimdir (intiqam alan). Çünki sitəmçilərin İmam Hüseyin (ə) və məzlumların intiqamını alacaq. Diqqətinizi bu barədə bir hədisə yönəldirik. Əbu Həmzə Sumali deyir:
İmam Baqirə (ə) dedim:
- Məgər siz hamınız qiyam edən imalar deyilsinizmi?
- Əvət, Biz hamımız qiyam edənlərik-deyə buyurdu.
- Bəs nə üçün təkcə həzrət Mehdi (əc.) qiyam edən adlandırılmışdır?
- Dədəm İmam Hüseyin (ə) öldürülən an mələklər ağlayıb, nalə etdilər. Allah onun soyundan olan imaları mələklərə göstərdi. Mələklər gördülər ki, həmin imamlardan biri ayaq üstə dayanıb, namaz qılır. Uca Allah buyurdu:
- "Hüseyini (ə) öldürənlərdən həmin ayaq üstə dayanan kəsin vasitəsi ilə intiqam alacağam"
→Mən Adəmdən (ə) ardıcıl, Nuhdan (ə) azuqə, İbrahimdən (ə) seçilmiş, Məhəmməddən (ə) xülasəyəm.

Sehabeler haqqinda bir neche kelme...

elshan — Tue, 04 Aug 2009 11:07:35 GMT

SӘHABӘLӘR MӘ᾿SUM VӘ GÜNAHSIZ DEYİLLӘR

Әhli-sünnə məzhəblərinin tutarlı sənəd hesab etdikləri hədisin («Mənim səhabələrim ulduzlar kimidir; hansı birinin arxasınca getsəniz hidayət taparsınız») geniş izaha ehtiyacı vardır.

Hər hansı bir hədis araşdırılarkən ilk növbədə aşağıdakı iki məsələ diqqət mərkəzində olmalıdır:

1. Hədisin sənədləri;

Sənəd dedikdə həmin hədisin raviləri yə᾿ni, hədisi nəql edən şəxslər nəzərdə tutulur. Silsiləvari olaraq, hədisi nəql edən şəxslər arasında ən azı bir nəfər yalançı və e᾿timadsız şəxs olarsa, həmin hədis sənəd e᾿tibarı ilə zəif sayılır və ona istinad etmək olmaz. Bu məsələdə əhli-sünnə və şiə məzhəbləri arasında heç bir ixtilaf yoxdur. Məşhur əhli-sünnə alimləri (hədisşünas) Buxari və Müslim öz kitablarına «Səhih» adı qoymuşlar. Yə᾿ni, onların fikrinə əsasən bu kitabda toplanan hədislər sənəd e᾿tibarilə səhih və düzgündürlər.

İndi isə qeyd olunan nöqteyi-nəzərdən həmin hədisin sənədinə nəzər salaq:

Qazi İyaz «Şərhuş-şifa» kitabının 2-ci cildində bu hədisin sənəd e᾿tibarı ilə zəif olduğunu yazır.

Әbdu ibni Həmid «Müsnəd» kitabında Abdullah ibni Ömər ibni Xəttabdan nəql edir ki, bu hədisin sənədləri mö᾿təbər deyildir.

İbni Әdi «Kamilut-tarix» kitabında Nafe᾿dən, Nafe᾿ isə Abdullah ibni Ömər ibni Xəttabdan nəql edir ki, bu hədisin sənədləri zəifdir.

İbni Həzəm yazır:

«Bu hədis yalan, qondarma və batildir».

2. Hədisin mətni, mə᾿na və məfhumu.

Hədisin sənəd və ravilərini araşdırmaqla yanaşı, onun mətninə, mə᾿na və məfhumuna da diqqət yetirmək lazımdır. Hədisin mə᾿nası Qur᾿anın hökmləri, real həqiqət və insan ağlı ilə müxalif olarsa, o hədisə istinad etmək olmaz. Məsələn, bütün sənədləri səhih olan bir hədis Allahın şəriki olduğunu və ya Peyğəmbərin (s) günah etdiyini çatdırırsa, o hədis mö᾿təbər sayılmır.

Haqqında danışdığımız hədisin sənəd e᾿tibarilə zəif olduğunu isbat etsək də, onun mətnini, mə᾿na və məfhumunu da araşdırmaq yaxşı olardı.

Hədisin mətnindən belə başa düşülür ki, bütün səhabələr günah və azğınlıq ehtimalından uzaqdırlar. «.....Hansı birinin arxasınca getsəniz hidayət taparsınız» ifadəsindən belə çıxır ki, səhabələr istisnasız olaraq bu ehtimaldan (günah və azğınlıq) tamamilə uzaqdırlar. Çünki Peyğəmbər (s) günahkar bir şəxsin arxasınca getməyə əmr etməz.

Qeyd olunduğu kimi, Peyğəmbərin (s) dövründə iman gətirib onunla həmsöhbət olan on minlərlə şəxs səhabə sayılır. Bu qədər insanın kütləvi şəkildə günah ehtimalından uzaq olmasını normal ağıl qəbul edə bilmir. Yə᾿ni, həqiqətən o dövrdə yaşayan müsəlmanlar günah etmirdilər?!

Hədisdən aşağıdakı üç mə᾿na başa düşülür:

On minlərlə səhabənin hər biri «ulduz» kimidir.... Hər səhabə öz bildiyinə əməl etsə hidayət tapar.

On minlərlə səhabənin hər biri «ulduz» kimidir.... Səhabələr bir-birlərinin arxasınca getsələr hidayət taparlar.

On minlərlə səhabənin hər biri «ulduz» kimidir.... Səhabə olmayanlar onların hansı birinin arxasınca getsələr (hansının???) hidayət taparlar?!

Diqqət edin, hədisin mə᾿nasında nə qədər anlaşılmazlıq vardır. Bu hədis İslam ümmətini hidayətə tərəf yox, təfriqə, ixtilaf və hərc-mərcliyə doğru sürükləyir.

Әgər səhabələrin hər biri özü-özlüyündə hidayət yoludursa, nə üçün Peyğəmbərdən (s) sonra vahid xəlifə tə᾿yin olundu?

Nə üçün səhabə və səhabə olmayan bütün müsəlmanlar yalnız bir səhabəyə tabe olmağa məcbur edilirdilər?

Әgər səhabələrin hər biri hidayət mənbəyi, günah və azğınlıqdan uzaqdırlarsa, nə üçün xəlifələrin dövründə səhabələr ayrı-ayrı əməllərə görə cəzalanırdılar?

Nə üçün ikinci xəlifə Ömər ibni Xəttab Әbu Hüreyrəni (səhabə-ravi) hədis uydurduğuna görə şallaqla tənbeh etdi? Nə üçün üçüncü xəlifə Osman ibni Әfvan Әbu Zər Ğəffari, Әmmar Yasir, Abdullah ibni Məs᾿ud və s. peyğəmbər səhabələrini cəzalandırdı?

Bu hədisin düzgün olmamasının ən böyük dəlili onun tarixi həqiqətlərlə uyğun gəlməməsidir. Yüzlərlə əhli-sünnə kitabları səhabələrin hətta böyük günahlar etdiyini yazmışlar.

On minlərlə səhabənin günahdan uzaq olmadığını yə᾿qin ki, heç kim təkzib etməz. Lakin burada yenə bir addım geri çəkilərək məşhur səhabələrin mübtəla olduqları aşkar günahların bə᾿zilərini nəzərinizə çatdırırıq:

1. İmam Әhməd ibni Hənbəl «Müsnəd» kitabında, Әbu Bəkr Әhməd ibni Hüseyn Şafei «Dəlailun-nübuvvət» kitabında, İbni Әbil Hədid Mö᾿təzili «Şərhu-nəhcil-bəlağə» kitabında yazır:

«Təbuk döyüşündən qayıdarkən səhabələrdən 14 nəfəri sözü bir yerə qoyaraq həzrət Peyğəmbəri (s) «Әqəbə» adlı bir yerdə öldürmək qərarına gəldilər...

Onlar dəhşətli səslər çıxararaq qum doldurulmuş kisəni Peyğəmbərin dəvəsinin qarşısına atdılar ki, dəvə qaranlıqda hürküb həzrəti dərəyə aşırsın. Lakin Allah-taala Öz Rəsulunu bu bəladan hifz etdi..»

2. Ötən bəhslərimizdə Әbu Bəkr, Ömər və s. səhabələrin nalayiq sözlər danışaraq söyüş söydüklərini əhli-sünnə kitablarından nəql etdik. Kimə ünvanlanmasından asılı olmayaraq, nalayiq sözlər söyləməyin haram və böyük günah olması hamıya mə᾿lumdur.

3. Fazil Təftazani «Şərhul-məqasid» kitabında yazır:

«Səhabələrin arasında yaranan kəskin ixtilaf və qarşıdurmalar göstərir ki, onların bə᾿ziləri haqq yolundan azmış, öz nəfslərinə uyub zalım və fasiq olmuşlar».

4. İbni Həcər «Fəthul-bari» kitabının 10-cu cildində;

–Məhəmməd ibni İsmail Buxari «Səhih» kitabında (Maidə surəsinin 90-cı ayəsinin şərhi);

–Müslim ibni Həccac «Səhih» kitabında (Babu təhrimil-xəmr);

–İmam Әhməd ibni Hənbəl «Müsnəd» kitabının 3-cü cildində;

–Məhəmməd Təbəri «Təfsiri-kəbir» kitabının 7-ci cildində;

–Cəlaləddin Siyuti «Dürrül-mənsur» kitabının 2-ci cildində;

–Bədrəddin Hənəfi «Ümdətul-qari» kitabının 10-cu cildində yazır:

«Әbu Təlhə Zeyd ibni Səhl öz evində gizli məclis keçirdi. Səhabələrdən on nəfəri o məclisdə iştirak etdilər. Onların hamısı şərab içdilər. Onlar aşağıdakı səhabələr idi:

Әbu Bəkr, Ömər ibni Xəttab, Әbu Übeydə Cərrah, Әbi ibni Kə᾿b, Səhl ibni Bəyza, Әbu Әyyub Әnsari, Әbu Təlhə (ev sahibi), Әbu Dəcanə, Səmmak ibni Xərşə.

Onlar içib məst olduqdan sonra Әbu Bəkr «Bədr» döyüşündə ölən müşriklərə mərsiyə oxumağa başladı».

Ölüm son hədd deyil!

elshan — Tue, 04 Aug 2009 10:56:13 GMT

Axirətə inanmaq - bu dünyadakı həyatdan sonra başlayıb, əbədiyyətəcən davam edəcək həyatın qəbul edilməsi anlamını özündə ehtiva edir. Bu inam mahiyyət etibarı ilə Allahın varlığını qəbul edən bütün din və düşüncə sistemlərində mövcuddur. İslam dini isə bunu imanın əsaslarından biri kimi qəbul edir. Sözün əsil mənasında İslamın üç məfhumla ifadə edilən iman anlayışında, yəni Allaha iman gətirmək və peyğəmbərlik məsələsindən sonra üçüncü yeri axirəti qəbul etmək tutur.

Həyatın bir çox sahələrinə dair bilgilər verilən "Bəqərə" surəsinin əvvəlində möminlər möcüzəyə inanan, namazlarını vaxtlı-vaxtında qılan, Allahın verdiyi nemətlərlə keçinən, sevimli Peyğəmbərimizlə (s) bərabər, ondan əvvəlki peyğəmbərlərə göndərilənləri təsdiq edən şəxslər kimi təqdim olunur. Bununla belə, həmin surədə onların axirətə də qəti bir şəkildə inandıqları ifadə edilir. Peyğəmbər (s) də bilavasitə iman məsələsini əsas kimi önə çəkdiyi bir hədisində Allaha, mələklərə, kitablara, peyğəmbərlərə iman gətirməklə bərabər, öldükdən sonra dirilməyə inanmağı da ümmətinə tövsiyə edir.

Axirət məsələsi İslam dininin ehkamlarına görə zaman etibarı ilə iki hissədən ibarətdir: Allahın əmri ilə Qiyamətin qopması İsrafil adlı mələyin "Sur"u çalmasından sonra onun (Qiyamətin) birinci hissəsi, Sur növbəti dəfə çalındıqdan sonra isə axirətin ikinci hissəsi başlayacaq ki, bu hissədə də imanlı, əməli-saleh insanlar cənnətə, imansız, ömrünü cəhalət içərisində keçirənlər isə cəhənnəmə göndəriləcəklər. Buna görə də axirət bütövlükdə götürüldükdə Surun çalınması, Qiyamətin qopması, insanların yenidən dirildilməsi, hər kəsə dünyada gördükləri işlərə dair yazılmış "əməl dəftəri"nin verilməsi, habelə əməllərin qiymətləndirilməsi, bu dünyada gördükləri işlərin hesabının verilməsi, sirat (körpü), cənnət və cəhənnəm həyatı kimi hadisələri və mərhələləri özündə ehtiva etməkdədir.

Dini qaynaqlarda bildirilir ki, bu hadisələrin və ya mərhələlərin içərisində Qiyamətin qopması, yenidən dirilmənin həyata keçirilməsi və "ilahi məhkəmə"nin nəticəsində yaxşıların mükafatlandırılması üç əsas mərhələyə bölünür. Bu üç əsas hadisə, yaxud mərhələ İslamda həm əqli, həm də nəqli (gözlə görünən) dəlillərlə çox açıq bir şəkildə ortaya qoyulmuşdur.

Nəqli dəlillər baxımından baxıldıqda Qiyamətlə əlaqədar olaraq, Quranda çoxlu ayələrin mövcudluğu məlumdur. Müqəddəs kitabdakı ayələrdə göstərilir ki, Qiyamətin qopmasıyla göy yarılacaq, Günəş sönəcək, ulduzlar parçalanaraq töküləcək və "köhnə yun" kimi olacaq. Bir sözlə, həm göylərin, həm də yerin forması büsbütün dəyişəcək və gördüyümüz aləmdən əsər-əlamət belə qalmayacaqdır.

Dirilmə ilə bağlı çoxlu ayə vardır ki, bunların birində belə buyurulur: "Sizi Allah yaşadır, sonra həyatınıza son verir, sonra da sizi Qiyamət günündə toplayıb bir yerə yığacaqdır. Ancaq insanların çoxu bunu bilmir. Göylərin və yerin hökmdarlığı Allahın əlindədir. Qiyamətin qopduğu gün, məhz həmin gün batil yola düşmüş olanlar çox pis vəziyyətdə qalacaqlar". (Casiyə, 45-46).

Qiyamətdən sonra haqq-hesabın başlanması, insanların əməllərinə görə cənnətə və ya cəhənnəmə göndərilmələrinə gəldikdə isə deməliyik ki, bu mövzudakı ayələrin sayı da kifayət qədərdir. Həmin ayələrdə buyurulur ki, Allah-Təalanın əmrinə əsasən insanların bütün əməllərini qeyd edən mələklərin topladığı məlumatlar onların (insanların) etiraz etməsinə cüzi də olsa imkan verməyəcək bir qaydada ortaya qoyulacaqdır. Bir sözlə, axirətdə Ulu Yaradanın onsuz da hər şeyi əhatə edən hüdudsuz elmi və ədaləti ilə çox həssas bir şəkildə haqq-hesab aparılacaq. Və heç kim azacıq da olsa belə, haqsızlığa məruz qalmadan layiq olduğu "mükafatı" alacaqdır; cənnət, yaxud da cəhənnəmə göndəriləcəkdir.

Unudulmamalıdır ki, axirətə inam insan həyatını önəmli bir şəkildə istiqamətləndirir, yaradılışdakı qayə və hikməti öyrədir. Məhz elə bu səbəbdən də hər kəc bilməlidir ki, Allah-Təala tərəfindən "müəyyən olunmuş vaxtda" mütləq və mütləq ölümün dadına baxacaqdır. Amma bu ölüm heç də "son" deyil. Yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi, ölümdən sonrakı dirilmə həyatı daha böyük və əsas önəm daşıyır. –ünki məhz bu mərhələdən sonra Allah-Təalanın qabaqcadan vəd etdiyi axirət həyatı başlayacaqdır.

Bütün bunlar bir daha göstərir ki, həyatda heç nə itmir, sadəcə bir formadan ayrı bir formaya keçir. Dünya həyatından axirət həyatına keçidi də elə bu sayaq dəyərləndirmək olar.

Hər halda heç kəs ölmək istəməsə də, ölüm haqdır. Və bu haqq olan ölüm isə axirətə ilkin bir keçid formasıdır.

GÜNAHŞÜNASLIQ

elshan — Tue, 04 Aug 2009 10:52:47 GMT

İMAM XOMEYNİNİN BÖYÜK GÜNAHLAR HAQQINDA NƏZƏRİYYƏSİ

Mərhum İmam Xomeyni özünün «Təhrirül-vəsilə» kitabında yazır:

Böyük günahlar bunlardır:

1. Qur’anda və yaxud hədislərdə onun haqqında cəhənnəm odu və’dəsi verilsin.

2. Müqəddəs islam şəriəti tərəfindən şiddətli surətdə qadağan olunsun.

3. Bir günahın başqa günahlardan böyük olmasına dəlilimiz olsun.

4. İnsanda olan sağlam ağıl, bir günahın böyük günah olmasını təsdiqləsin.

5. İlahi qayda və qanunlara əməl edən müsəlmanların zehnində belə fikir olsa ki, filan günah böyük günahdır.

6. Peyğəmbərimiz və yaxud İmamlarımız tərəfindən çatan hədislərdə bir günah böyük günah sayılsın.

Müəllif sözünün davamında belə yazır: Böyük günahlar çoxdur. Onlardan bə’zisi isə bunlardır:

1. Allahın rəhmətindən məyus olmaq;

2. Allahın əzabından həmişəlik özünü amanda güman etmək;

3. Allahın, Onun Peyğəmbərinin və yaxud İmamlarımızın adından yalan demək;

4. Nahaqdan bir adamı öldürmək;

5. Ata və ananın üzünə ağ olmaq;

6. Zülm etməklə bir yetimin malını mənimsəmək;

7 İsmətli bir qadına zina ittihamını vurmaq;

8. Düşmənlə mübarizə (cihad) meydanından qaçmaq;

9. Yaxın qohum-əqrəbalarla rabitəni kəsmək;

10. Sehr və cadu etmək;

11. Zina; (qadınla kəbinsiz cinsi əlaqədə olmaq);

12. Həmcinsbazlıq (kişinin kişi, qadının qadın ilə əlaqədə olması);

13. Oğurluq;

14. Yalandan and içmək;

15. Şəhadət verməyin vacib olduğu yerlərdə, boyun qaçırmaq;

16. Yalandan məhkəmədə şəhadət vermək;

17. Əhdə vəfa qılmamaq;

18. Ölünün vəsiyyətinə əməl etməmək;

19. Şərab içmək;

20. Faiz yemək (sələmçilik);

21. Haram mal yemək;

22. Qumarbazlıq;

23. Qan və yaxud meytə (özü ölən, heyvan) ətini yemək;

24. Donuz əti yemək;

25. Şəriət qayda və qanunları ilə kəsilməmiş heyvan ətini yemək; (Lakin çarəsizlik üzündən yemək istisna olunur).

26 Az satmaq (Müştərini tərəzidə aldatmaq);

27. Dinini qorumaqda təhlükə ilə üzləşəcəyi bir yerə köçmək;

28. Zalıma kömək etmək;

29. Zalım bir şəxsə arxalanmaq;

30. Başqalarının haqqını bilərəkdən və üzrlü səbəb olmadan özündə saxlamaq;

31. Yalan danışmaq;

32. Özünü başqalarından böyük saymaq;

33. İsraf etmək;

34. Xəyanət etmək;

35. Başqalarının qeybətini qırmaq;

36. Söz gəzdirmək (ara vurmaq məqsədilə);

37. Faydasız işlərlə məşğul olmaq;

38. «Həcc» fərizəsini yüngül saymaq;

39. Namazı tərk etmək;

40. Zəkat verməmək;

41. Kiçik günahı təkrarlamaq.

Böyük günahların arasında Allaha şərik qoşmaq, Allah-taalanın buyurduğu qayda və qanunları inkar etmək və Peyğəmbərimiz və İmamlarımızla düşmənçilik ən böyük günahlar sayılırlar.[1]

Sadaladığımız günahlar böyük günahların bir qismi idi. Həmçinin Qur’ana, Peyğəmbərə, İmamlarımıza və müqəddəs Kə’bə evinə nalayiq sözlər demək də böyük günahlardan sayılır.

GÜNAHLARIN DAHA BİR QİSMİ

O günahlar üç qrupdur:

1. Bağışlanan günahlar.

2. Bağışlanmyan günahlar
davamini gozleyin....

GÜNAHLARIN DAHA BİR QİSMİ

elshan — Tue, 04 Aug 2009 10:48:55 GMT

İmam Əli (ələyhissəlam) buyurur:

اِنَّ الذُّنُوبَ ثَلاثَةٌ... فَذَنْبٌ مَغْفُورٌ وَذَنْبٌ غَيْرُ مَغْفُورٌ وَذَنْبٌ نَرْجُو لِصاحِبِهِ وَنَخافُ عَلَيْهِ

O günahlar üç qrupdur:

1. Bağışlanan günahlar.

2. Bağışlanmyan günahlar.

3. Elə günahlar da vardır ki, onların bağışlanıb-bağışlanmayacağı mə’lum deyil. (O həzrət sonra sözünün davamında buyurur): Bağışlanan günahlar elə günahlardır ki, Allah tərəfindən bu dünyada onlar üçün cəza tədbirləri müəyyən olunub. Daha belə olan surətdə bədənin ikinci dəfə qiyamətdə də cəzalandırılması, Allahın həkimlik məqamından uzaqdır.

Bağışlanmayan günahlar isə insanların bir-birlərinə qarşı etdiyi günahlardır. (Misal üçün, əgər insan mö’min bir şəxsin malını onun icazəsi olmadan mənimsəyibsə, bu halda ancaq və ancaq gərək malın sahibindən halallıq alsın).

Üçüncü növ günahlar isə insanların gizlində etdiyi günahlardır ki, bir özü, bir də Allahı bilir. Bu halda Allah-taala insan üçün tövbə qapısını açıq qoyub. Hər bir zaman tövbə edib Allahın dərgahına üz gətirə bilər. Tövbə etdikdən sonra belə bir şəxs bir tərəfdən Allahın rəhmətinə ümidli, digər tərəfdən isə etdiyi günahların nəticəsindən nigarandır. Biz də belə bir bəndə haqqında həm ümidvar, həm də nigaranıq.[2]

KİÇİK GÜNAHLARIN BÖYÜK GÜNAHLARA ÇEVRİLMƏSİ
Kiçik günahların bə’zi hallarda böyük günaha çevrilməsininin Qur’an ayələri və hədislərdən izahı:

1. Kiçik bir günahı dəfələrlə təkrarlamaq.

Kiçik bir günahı bir neçə dəfə təkrar etmək həmin günahın böyük bir günaha çevrilməsinə səbəb olur. Hətta bir kiçik günahdan sonra tövbə etməmək və yaxud tövbə etmək fikrində olmamaq da bu günahın böyük günaha çervilməsinə səbəb olur. Elə həyatda da bu cürdür: Nazik saplar cəm olduqda qalın bir ip düzəlir və daha bundan sonra ona sap yox, ip deyirlər.

Allah-taala «Ali-imran» surəsinin 135-ci ayəsində buyurur:

«(Pərhizkar insanlar) tutduqları pis əməllərə bilə-bilə israr etməzlər».

İmam Baqir (ələyhissəlam) bu ayənin açıqlamasında belə buyurur: Günaha israr etməyin mə’nası budur ki, insan günah etdikdən sonra tövbə etməsin və yaxud tövbə etməyin fikrində olmasın. İmam Əli (ələyhissəlam) bu barədə buyurur:

اِيّاكَ وَالاْصْرارَ فَاِنَّهُ مِنْ اَكْبَرِ الْكبائِرِ وَاَعْظَمِ الْجَرائِمِ

«Günaha israr etməkdən çəkin. Çünki bu ən böyük günahlardan hesab olunur».

İNSAN GƏRƏK KİÇİK GÜNAHLARDAN QAFİL OLMASIN
İmam Sadiq (ələyhissəlam) öz hədislərinin birində buyurur:

İslam Peyğəmbəri öz səhabələri ilə birlikdə səfərə çıxmışdı. Səfər zamanı onlar susuz və quru səhraya çatdılar. Peyğəmbər öz səhabələrindən çör-çöp yığmaqlarını istədi.

«Bura boş bir səhradır və yığılmağa heç bir şey gözə dəymir»-deyə səhabələr Peyğəmbərə xitab etdilər. Peyğəmbər buyurdu: Gedin və bacardığınız qədər yığın.

Onlardan hər birisi bir az quru çöp tapıb Peyğəmbərin hüzuruna gətirdilər. Peyğəmbər bu səhnəni gördükdə buyurdu:

هكَذا تَجْتَمِعُ الذُّنُوبُ

«Günahlar da bu cür bir-birinin üstünə cəmləşir».

Sonra o həzrət buyurdu:

اِيّاكُمْ وَالُْمحَقَّراتِ مِنَ الذُّنُوبِ

«Kiçik günahlardan qorunun. Çünki onların hamısı (Allah mələkləri tərəfindən) yazılıb saxlanılır».

Başqa bir hədisdə İmam Sadiq (ələyhissəlam) buyurur: Hər bir kiçik günaha israr etsən, onu böyük günah etmisən.

2. Günahı yüngül saymaq.

Hər bir kiçik günahı yüngül saymaq o günahı böyük günaha çevirir. Mətləbin daha aydınlaşması üçün aşağıdakı misala diqqət yetirin: Böyük bir daş parçasını başqasının başına vuran şəxs etdiyi işdən peşman olduğu halda, vurulan adamdan üzr istəsə, onun bağışlanması mümkündür. Əksinə əgər bir şəxs kiçik bir qum dənəsini başqasının başına vurduqdan sonra öz işindən peşman olmasa və nəticədə vurulan adamdan üzr istəməsə, onun bu əməlinə e’tiraz etdikdə isə bu işin çox kiçik olmasını dəlil gətirsə, daha vurulan şəxs onu heç vaxt bağışlamaz. Çünki onun bu sözü onda olan eqaistlik əhval-ruhiyyəsindən xəbər verir. Yə’ni vuran şəxs həddindən artıq özündən razıdır. Buna görə də günah işlədir. Bu barədə İmamlarımızdan nəql olunan bir neçə hədisə diqqət yetirək:

1. İmam Həsən əskəri (ələyhissəlam) buyurur:

مِنَ الذُّنُوبِ الَّتِي لا يَغْفَرُ: لَيْتَنِي لا أُآخَذُ بِهذا

Bağışlanmayan günahlardan biri də budur ki, insan (günah edən zaman) belə deyə: Kaş ki, Allahım bu günahdan başqasını görə məni cəzalandırmasın[3].

Bu söz onun etdiyi günahı yüngül saymasını göstərir.

2. İmam əli (ələyhissəlam) buyurur:

اَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَهانَ بِهِ صاحِبُهُ

«Ən böyük günahlardan biri də odur ki, günah edən şəxs onu yüngül saysın.»

3. Zeyd Şəhham deyir: İmam Sadiq (ələyhissəlam)-ın hüzurunda ikən o həzrət belə buyurdu:

اِتَّقُوا الُْمحَقَرَّاتِ مِنَ الذُّنُوبث فَاِنَّها لا تُغْفَرُ

«Kiçik günahlardan qorun (onları yüngül sayma)! Çünki onlara bulaşanlar bağışlanmazlar». Ərz etdim:

Kiçik günah hansı günaha deyilir?

İmam buyurdu:

اَلرَّجُلُ يَذْنِبُ الذَّنْبَ فَيَقُولُ طُوبى لِي لَوْ لضمْ يَكُنْ لِي غَيْرُ ذلِكَ

«Bir şəxs günah etdikdən sonra belə deyə: əgər bu günahdan başqa bir günahım olmasa, onda xoş mənim halıma».

4. Dördüncü hədisi dördüncü imam həzrəti Səccad (ələyhissəlam)-dan nəql edirik. O Həzrət dua edərkən öz Allahına belə ərz edir:

اَللّهُمَّ اَعوُذُ بِكَ مِن... الاْصْرارِ عَلَى الْمَأْثَمِ وَاِسْتِصْغارِ الْمَعْصِيَةِ

«Ey mənim Rəbbim! Günahlara israr etməkdən və günahları yüngül saymaqdan Sənə pənah gətirirəm (özün mənə bu iki şeydən çəkinməkdə kömək ol).»

3. Günah edən zaman şad olmaq.

Kiçik bir günahdan ləzzət almaq və günah edən zaman şadlanmaq, o günahın böyük günah kimi hesablanmasına gətirib çıxarır. Nəticədə günahın axirət əzabı da artır.

Bu haqda da Mə’sum Peyğəmbərimiz və İmamlarımızın müqəddəs kəlamlarından bir neçəsini araşdırırıq. Həzrət Əli (ələyhissəlam) buyurur:

شَرُّ الاَْشْرارِ مَنْ تَبَهَجَّ بِالشَّرِ

«Pis iş etdikdə şadlanan kəs ən pis insandır».[4]

Yenə o həzrət buyurur:

مَنْ تَلَذّذَ بِمَعاصِي اللهِ ذُلَّ

«Allaha qarşı günah etməkdən ləzzət alan insan xar və zəlil olar.[5]

Ayrı bir hədisdə İmam Səccad (əleyhis-səlam) belə buyurur:

اِيّاكَ وَاِبْتهاجَ الذَّنْبِ فَاِنَّهُ اَعْظَمُ مِنْ رُكُوبِهِ

«Günah edən zaman şadlanmağın (mənfi) tə’siri günahın özündən çoxdur.[6]

Başqa bir hədisdə o həzrət buyurur:

«Günahın çətin axirət əzabı onun şirinliyini məhv edir».[7]

Sonra o həzrət buyurur:

لا خَيْرَ فِي لَذَّة مِنْ بَعْدِهَا النّارُ

«Ardınca cəhənnəm atəşi gələn ləzzətdə heç bir fayda yoxdur.»

Axırıncı hədis Peyğəmbər Həzrətlərindəndir. O həzrət buyurur:

مَنْ اَذْنَبَ ذَنْباً وَهُوَ ضاحِكٌ دَخَلَ النّارَ وَهُوَ باكٌ

«Gülə-gülə günah edən şəxs, ağlayan halda da cəhənnəmə daxil olar.»

4. Azğınlıq səbəbindən günah etmək.

Günahın azğınlıqla edilməsi onun böyük günaha çevrilməsinə səbəb olur.

Bu haqda «Naziat» surəsinin 37-38-ci ayələrində oxuyuruq:

وَاَمّا مَنْ طَغى وَآثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا فَاِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأوى

«Azğınlıq (tüğyan) edən və dünya həyatını axirətdən üstün tutan şəxsin yeri şübhəsiz ki, cəhənnəmdir».

5. Allahın insana verdiyi möhlətdən qürurlanmaq.

Bə’zi vaxtlar günahkar insan Allahın ona verdiyi möhləti və onun cəzasını tə’xirə salmasını, Allahın ondan razı qalması kimi başa düşür. Kçik günahların böyük olmasının səbəblərindən biri də elə budur. «Mücadilə» surəsinin 8-ci ayəsində Allah-təala buyurur:

وَيَقُولُونَ فِي اَنْفُسِهِمْ لَوْلا يُعذِّبُنَا اللهُ بِما نَقُولُ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَها فَبِئْسَ الْمَصِيرُ

«Kafirlər öz-özlərinə deyərlər: «Dediklərimizə görə Allah bizi nə üçün əzaba uğratmadı? Cəhənnəmə vasil olacaqları onlara bəs eləyər. Onların gedəcəkləri o yer necədə pis yerdir!».

Bu ayədə Allah möhlətinə məğrur olanlara cəhənnəm və’dəsi verilmişdir.

6. Günahı aşkarda etmək.

Kiçik günahı aşkarda etmək həmin günahın böyük günaha çevrilməsinə gətirib çıxarır. Ona görə ki, bu iş həm günahkar şəxsin Allah qarşısında qorxmamazlığından xəbər verir, həm də cəmiyyətdə günahın əxlaqi dəyərləri məhv etməsinə səbəb olur. Bunun nəticəsində isə günah etmək adi bir işə çevrilir. Həzrət Əli (ələyhissəlam) bu barədə buyurur:

اِيّاكَ وَالُمجاهَرَةَ بِالْفُجُورِ فَاِنَّهُ مِنْ اَشَدِّ الْمَآثِمِ اِيّاكَ وَالُمجاهَرَةَ بِالْفُجُورِ فَاِنَّهُ مِنْ اَشَدِّ الْمَآثِمِ
«Aşkarda günah etməkdən çəkin. Çünki bu iş ən böyük günahlardan biridir.»[8]

Bu haqda başqa bir hədisdə imam Rza (ələyhissəlam) buyurur:

اَلْمُسْتَتِرُ بِالْحَسَنَةِ يَعْدِلُ سَبْعِينَ حَسَنَةً، وَالْمُذِيعُ بِالسَّيِّئَةِ مَخْذُولٌ

«Yaxşı işini camaatdan gizlədən şəxsin savabı 70 bərabərdir. Aşkarda günah edən şəxs isə xalq arasında xar olacaqdır».

7. Böyük şəxsiyyətlərin günahı.

Cəmiyyətdə nüfuzlu şəxsiyyətlərin günahları adi adamların etdikləri günahlardan fərqlidir. Ona görə ki, adlı-sanlı adamların şəxsiyyəti iki cəhətdən formalaşıb:

1. Fərdi cəhət.

2. İctimai cəhət.

İctimai nüfuza malik olduqları üçün onların günah etməsi cəmiyyətdə mənfi əhval-ruhiyyə yaradıb, ətrafdakıları pis yola çəkə bilər. Adi bir nümunəyə diqqət edək: əgər bir adam başqasının əlindən çirkli bir suyu alıb içər və xəstələnərsə, burada suyu verən şəxsi yox, onu içən təqsirləndirilir. Amma əgər bir şəxs çox gözəl xarici görünüşü olan bir dondurmanı alıb yesə və zəhərlənsə, burada dondurmanı istehsal edən zavod günahlandırılır. Çünki bu zavoddan dondurmanın aşağı keyfiyyətdə istehsalı gözlənilmir. Böyük şəxsiyyətlər də belədir. Camaat onlardan günah hərəkət gözləmirlər. Elə buna görə də onların günahı adi camaatın günahları ilə fərqlidir və bağışlanılmazdır.

Peygember (s.a.s)-den hedisler

elshan — Tue, 04 Aug 2009 10:35:13 GMT

Peygember(s.a.s) buyurmushdur:

1. “Yeddi (dereceden olan insanlar) vardir ki,Allah onlari,Oz kolgesinden bashqa hec bir kolge olmayan gunde,Oz kolgesi ile kolgelendirecekdir: edaletli hokmdarlari;Rebbine ibadetle boyuyen genci;qelbi mescidlere baglanmish olan bir adami;Allah (ucun) bir-birini seven iki adami ki,Allaha olan mehebbete gore gorusherler,bir-birinden ayrilanda da yene o sevgi ile ayrilarlar;bir adami ki,sahibi ve ya son derece gozel bir qadin onu(nefsine) devet etdikde,o “men Allahdan qorxuram” deyer;bir adami ki,sedeqe verer ve onu sag elinin verdiyini sol eli bilmeyecek derecede gizli saxlayar;tenhaliqda Allahi yad edib gozleri dolan adami…”

2. “Le Ilahe Illellah” deyene qeder,insanlarla vurushmaq emrini almisham;onu dedikleri,namazi qildiqlari,qiblemize yoneldikleri,qurbanimizi kesdikleri zaman onlarin qani da,mali da bize qadagan edilmishdir.Ancaq buna haqqimiz olarsa,bashqa.(O zaman) hesablarini Allah cekecekdir.”

3. “Her hansi biriniz namaza durdugu zaman qarshisina tupurmesin,cunki o,namaz yerinde oldugu muddetde Allaha munaciet (dua) edir.Sagina da tupurmesin.Cunki saginda melek var.Soluna ve ya ayaginin altina tupursun ve ustunu ortsun.”

4. “Ister namazda,isterse de rukuda olduqda men sizi hokmen (bu anda ) gorduyum kimi gorurem.”

5. “Bezi namazlarinizi evlerinizde qilin,onlari (evlerinizi) qebirlere cevirmeyin!”

6. “Allah yehudilere lenet etsin,peygemberlerin qebrini mescidlere cevirdiler.”

7. “Her hansi biriniz mescide girerken oturmamishdan evvel iki ruket namaz qilsin.”

8. “Camaat namazi (adamin) evinde ve bazarda qildigi namazindan 25 defe artiqdir.Buna gore,sizden kim ki,destemaz alib (destemazin butun qayda ve qanunlarina riayet ederek) namazi gozel qilarsa,atdigi her addimda Allah onu bir derece yukselder ve onun bir gunahini siler.mescide girene qeder (bu,bele davam eder).Mescide girdikde culgamish bir namazda hesab olunar.Yeni melekler ,ona namaz qildigi meclisde olan muddetde ,destemazi pozulmadiqca ve hec kime eziyyet vermedikce, “Allahim,onu bagishla,ona rehm et” deye dua edirler.”

9. “Momin momin ucun (hisseleri) bir-birine berkidilmish bina kimidir.”

10. “Namaz qilan shexsin qabagindan kecen adam (namaz qilanin) qarshisindan kecmeyin (nece) agir gunah oldugunu bilse,onun onunden kecmekdense,qirx gun gozlemesi daha xeyirli olardi.”

11. “Kimse bir namazi unudarsa,onu yadina saldigi zaman qilsin!Onun keffaresi ancaq budur!”

12. “Siz hec shubhe yoxdur ki,Rebbinizi bu ayi gorduyunuz kimi goreceksiniz ve Onu gormekden yorulmayacaqsiniz.Gunesh dogmamishdan ve batmamishdan evvel her hansi bir namaz qarshisinda aciz qalmayin,gucunuz catarsa,onu qilin.”
Sonra “(Ya Peygember!) Artiq onlarin dediklerine (batil sozlerine) sebr et.Gun dogmamishdan evvel,batmamishdan evvel Rebbini teqdis edib shenine trifler de! [Qaf suresi,39] ayesini oxudu.

13. “Munafiqler ucun subhle isha namazindan da agir bir namaz yoxdur!O namazlarda olan (savab ve fezileti) bilseydiler,surunerek de olsaydi gelerdiler.And icirem ki,nezerde tutmusham bir muezzine iqame vermesi ucun emr edim ve sonra bir nefere de emr edim ki,namazi qildirsin…Sonra men elime oddan bir qigilcim goturub hele de (camaatla qilmaq ucun) namaza gelmeyen adamin ustune atim ki,yansin…”

14. “Mescidlere (daima) geden adam var ki,Allah onun ucun her gedishinde cennetde saraylar hazirlayar…”

15. “Bu camaata ne olub ki,namazda gozlerini yuxari qaldirirlar?Ya bunu tergitmelidirler,ya da gozlerini itirecekler!”

16. “Bir nefer “Amin!” dedikde melekler de goyde “Amin!” deyerse ve bunlarin deyilme vaxti ust-uste dusherse,hemin shexsin butun kecmish gunahlari bagishlanar…”

17. “Kitabin Fatihesini” (yeni Fatihe suresini) oxumayanin namazi yoxdur!”

18. “Gece melekleri ile gunduz melekleri size bir-birinin ardinca gelirler ve subh namazi ile esr namazinda bir yere toplanarlar.Sonra geceni sizinle kecirenler (goye) qalxirlar. Onlarin veziyyetini ozlerinden de yaxshi bilen ( Allah ) onlardan: “ Qullarimi nece terk etdiniz?”-deye sorushur.Onlar bu cavabi verirler: “ Onlari terk etdiyimiz vaxt namaz qilirdiler,onlarin yanina geldiyimiz vaxtda da namaz qilirdilar.”

19. “Esr namazini buraxanin emeli,heqiqeten,zay olar…”

20. “Her hansi biriniz sufrede iken,namaz bashlasa bele,yemeye olan ehtiyacini odeyene (doyana) qeder telesmesin.”

Qeyd: Hedisler Buxari sehihinden, “1001 hedis” kitabindandir

HZ. ELI(e)-min fezileti

elshan — Tue, 04 Aug 2009 10:31:51 GMT

Bir gün sübh namazı vaxtı Həzrət Əli məscidə gedərkən yolda bir ahıl kişiyə rast gəlir. Onun ağsaqqallığına hörmət edib, qarşısına keçmir və yavaş-yavaş ardınca gedir. Məscid qapısına çatanda yaşlı kişi məscidə girməyib, yoluna davam edir. Sonradan Həzrəti Əli onun xristian olduğunu başa düşür. Məscidə girəndə Peyğəmbər Həzrətlərini rukuda görür. Günəşin çıxma vaxtı yaxınlaşmışdı. Həzrəti Əli camaata qoşulub namaz qılır.
Namazdan sonra səhabələr Peyğəmbərdən soruşurlar: "Ya Peyğəmbər! Birinci rukuda adətinizdən daha çox qaldınız. O qədər durdunuz ki, hətta günəşin doğmağına az qalmışdı. Lütf edib, səbəbini deyə bilərsinizmi?"
Həzrəti Mühəmməd Peyğəmbərimiz "Hər zaman olduğu kimi Səmi'allahülimən həmidəh deyib, rukudan qalxmaq istəyəndə, Cəbrayil Əleyhissəlam peyda olub qanadı ilə kürəyimdən basıb, başı ilə başınmı tutub qalxmağıma mane oldu. Bundan başqa hikmətinin nə olduğunu mən də bilmirəm" - buyurdu.
O an Allah Təala Cəbrayıl Əleyhissəlama əmr edir ki, "Həbibimə yetiş, səbəbini bildir. Əshabına bu sirri açsın."
O saat Hz.Cəbrayıl Həbibullahın hüzuruna gəlib, xəbər verdi ki, "Ya Rəsulallah! Mübarək başınızı rukudan qaldırmaq istədiyiniz zaman Allah Təala mənə əmr etdi ki, yetiş, Həbibimi qoyma rkudan qalxsın. MƏnim qulum Əli yolda bir ağsaqqalın saqqalına hörmət edib yavaş yeridiyi üçün camaat namazının savabından məhrum olur. Qalmasın. Həbibimə çatsın. Mən də gəldim, Sultanımı rukuda tutdum, Əli gəldi. Allah Təala məni sizi rukuda tutmağa göndərdiyi zaman, qardaşım İsrafili də günəşi tutmağa göndərdi ki, Hz.Əli sizə çatana qədər çıxmasın. Budur hikmət."